Een pet op het hoofd van een soldaat; de plechtige petten op de hoofden van politieagenten; de sierlijke hoeden van de mannequins op het podium; en de hoeden van de mooie mannen en vrouwen die op straat lopen; een bouwvakkershelm. Enzovoort, enzovoort.
Van al die hoeden heb ik een bijzondere voorkeur voor strohoeden.
Alleen de strohoed is niet opgetuigd en versierd; hij behoudt nog steeds zijn belangrijkste functie, die hij ook nu nog vervult: bescherming bieden tegen de zon.
De strohoed oogt waardig en eenvoudig.
Een strohoed maken is niet moeilijk. Met slechts een paar bladeren of een bosje tarwehalmen kun je een simpele, duurzame strohoed maken. Een heerlijke, verkoelende en verfrissende hoed voor lange reizen of werkzaamheden.
Het is echter maar zo'n eenvoudige strohoed, die in de loop der jaren de tand des tijds heeft doorstaan, te lijden onder ijs en sneeuw, wind en regen; onder de brandende zon als een vuur, het hete zweet van de arbeiders; en de adem die hij uitademt als een koe.
Ik heb de exacte datum van de strohoed nooit goed onderzocht. Maar ik weet dat de strohoed, vanaf de dag van zijn ontstaan, koelte en vreugde bracht aan de onverzettelijke wilskracht van de arbeiders die het zweet van hun voorhoofd veegden.
Als we de geschiedenis overzien, horen we dat de strohoed al duizenden jaren meegaat: in het jachtgeluid van de Yuanmo- en Peking-bevolking, in de oude ballade van "hout hakken Ding Ding Ding", en in het "jojo-jo-ho-ho"-geluid van de spoorzoekers langs de Yangtze en de Gele Rivier.
Als we terugkijken in de geschiedenis, zien we hoeveel arbeiders met strohoeden de kronkelende Chinese Muur bouwden; hoeveel duizend zeilen ze groeven over het Grote Kanaal tussen Peking en Hangzhou; hoeveel bergen zoals Wangwu en Taihang ze op hun pad verwijderden; hoeveel door mensenhanden aangelegd kanaal, het Rode Vlagkanaal, werd gecreëerd. Hoeveel dagen droegen die strohoeden en hoeveel menselijke wonderen hebben ze ons nagelaten?
Met zo'n strohoed op zijn hoofd liep Da Yu, die zich toelegde op waterbeheer, driemaal langs zijn huis zonder naar binnen te gaan, en schreef zo zijn heldhaftige naam in de Chinese geschiedenis van waterbeheer. Li Bing en zijn zoon dragen ook zulke strohoeden. Na achttien jaar hard werken bereikten ze eindelijk het meest glorieuze hoofdstuk van hun leven: Dujiangyan. De ambitieuze Jiang Taigong draagt zo'n strohoed, zit te vissen in de rivier en wacht op de kans om zijn verbazingwekkende talent te tonen; Tao Yuanming, die niet wil buigen, draagt zo'n strohoed en geniet van zijn teruggetrokken leven... in zijn tuin vol chrysanten en bonenplantjes.
We herinneren ons dat Chen Sheng, die door de hevige regen was opgehouden en volgens de wetten van de Qin-dynastie onthoofd zou worden, op het grondgebied van Daze Township zijn strohoed afzette en luid riep naar zijn metgezellen: "Willen jullie liever een zaadje?" Vele metgezellen hieven ook hun strohoeden en stokken hoog in de lucht, reageerden luid op Chen Shengs oproep, sloegen de weg in van de strijd tegen het gewelddadige Qin en openden een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van China.
Geplaatst op: 15 september 2022
